Schizofrenia paranoidalna

Schizofrenia paranoidalna to jeden z pięciu rodzajów schizofrenii, pozostałe cztery to: Schizofrenia rezydualna czyli przewlekła będąca zazwyczaj efektem długotrwałej choroby na inne rodzaje gdzie po wyleczeniu zostają pewne objawy resztkowe. Schizofrenia zdezorganizowana, w której mamy do czynienia ze spłyceniem emocji i zaburzeniami myślenia. Schizofrenia katatoniczna o ostrym przebiegu ale najłatwiejsza do wyleczenia ze wszystkich pozostałych. Schizofrenia niezróżnicowana gdzie występują objawy z wyżej wymienionych nie pozwalające do zakwalifikowania do jednej konkretnej.

W odróżnieniu od pozostałych rodzajów schizofrenii, paranoidalna jest określana jako urojeniowa. Jeśli chodzi o objawy to w tym przypadku mamy do czynienia z objawami pozytywnymi czyli głównie halucynacjami i urojeniami. Ponadto mamy tutaj także objawy o charakterze negatywnym takie jak słabsze odczuwanie afektów czy bardzo niekorzystne w wielu sytuacjach zaburzenia myślenia. Objawy nie zawsze są wyraźne jednakże są dość specyficzne ponieważ osoby chorujące na schizofrenie paranoidalną często układają sobie w głowie dość skomplikowane intrygi rodem z powieści kryminalnych przeważnie zrozumiałe tylko dla nich samych. Może to pociągać za sobą negatywne skutki ponieważ osobom tym wydaje się że są głównymi bohaterami tych intryg i bardzo ciężko zdobyć ich zaufanie, ponadto bardzo często podejrzewają swoich partnerów o zdradę wszczynając z tego powodu kłótnie. Podczas schizofrenii paranoidalnej mamy do czynienia z wieloma rodzajami omamów gdzie przeważają w dużej mierze omamy słuchowe.

Urojenia w schizofrenii paranoidalnej

Do najczęściej spotykanych urojeń należą:

  • prześladowcze,
  • wielkościowe,
  • nasyłania lub wykradania myśli,
  • ksobne,
  • odsłonięcia,
  • owładnięcia,
  • oddziaływania,
  • hipochondryczne,
  • nihilistyczne.

Schizofrenia paranoidalna występuje zazwyczaj u osób powyżej dwudziestego drugiego roku życia czyli później niż schizofrenia prosta. Pomijając urojenia i omamy można by stwierdzić że chory byłby w stanie normalnie funkcjonować wśród reszty społeczeństwa jednakże ze względu na wymienione objawy bardzo często wymaga on hospitalizacji. Ogólnie rzecz biorąc jest to jeden z najcięższych rodzajów schizofrenii, który wprost uniemożliwia normalne funkcjonowanie w społeczeństwie. Leczenie w tym przypadku nie jest proste i bardzo często zwykłe leki tutaj nie wystarczą a potrzebna okazuje się pomoc psychiatry. Dodatkowo sprawę tutaj komplikują problemy z mową i wolą. Zachorowanie to bez odpowiedniej pomocy może prowadzić do wykluczenia społecznego.

7 komentarze do Schizofrenia paranoidalna

  1. Gosia napisał(a):

    Byłam kiedyś świadkiem jak moja znajoma – koleżanka od szkolnych lat dostała „ataku” schizofrenii – wydawało jej się że ktoś ją goni z nożem, i tak jak stała wyskoczyła przez okno – szczęście tylko, że to było na parterze. Pogotowie ja zabrało, prosto do wariatkowa. Niestety leczenie schizofrenii paranoidalnej u niej trwało prawie 4 miesiące – chodzi mi tutaj o pobyt w szpitalu.

  2. Xanadu napisał(a):

    Czy każda osoba, która słyszy głosy ma schizofrenię paranoidalną?

  3. magdalena napisał(a):

    jestem schizofreniczka boje sieprzyszlosci boje sie samotnosci

  4. zbyszek napisał(a):

    czas i przestrzeń adam i ewa niema i nie będzie innego materiału

  5. pawel napisał(a):

    52494328 mój numer gg jesli ktoś choruje i czuje się samotny pisać. też z tym sie zmagam

  6. Damian napisał(a):

    ja tez mam schizofrenie tez boje sie samotnosci piszcie na email damian.blondyn@o2.pl

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *